نوری اهری رواسجان  دلدادگان     

دلم قرار نمیگیرد از فغان بی تو    *   سپندوار ز کف داده ام عنان بی تو

ز تلخ کامی دوران ،نشددلم فارغ   *   زجام عشق لبی تر نكرد جان بی تو

چو آسمان مه آلوده ام ز تنگ دلی *   پر است سینه ام ز اندوه گرتن بی تو

نسیم صبح نمی آورد ترانه شوق  *   سر بهار ندارند بلبلان بی تو

لب از حكایت شب های تار می بندم  *  اگر امان دهم چشم خون فشان بی تو

چو شمع كشته ندارم شراره ای به زبان* نمی زند سخنم آتشی به جان بی تو

زبی دلی وخموشی چون نقش تصویرم * نمی گشایدم از بی خودی زبان بی تو

عقیق صبر به زیر زبان تشنه نهم ‌ *  چو یادم آید از آن شكرین دهان بی تو

گزارش غم دل را مگر كنم چو "امین" *  جدا ز خلق به محراب جمكران بی تو